De telefoon gaat bij ‘Stief’, de eigenaar van de Flamingo.
Het is John. En waar is-ie? In Noord-Spanje, in een ziekenhuis.
Is het hem dan niet gelukt om de Flamingo naar ons kikkerland te brengen? Dat wel, maar…
*
Nadat het aantal opvarenden van de Flamingo was teruggelopen naar twee, na mijn voortijdige aftocht, voer die mooie houten dame door. Maar alweer kwamen ze niet ver… Tot Vigo.
Johns enig overgebleven matroos kreeg een naar bericht uit Nederland. In verband met een dodelijk misdrijf. Exit Johns laatste helpende hand.
Hoe die dekselse zeebonk het deed is me een raadsel, maar hij deed het, single-handedly. Zo bracht de Canadees het Hollandse schip weer thuis. Een waarlijk grootse prestatie.
Maar in het verschiet verschool zich nóg een actie van formaat, een ware heldendaad.
Wat gebeurde? Een Hollandse industrieel, met een bekende achternaam, kwam ter ore dat John onder NAP even op zijn lauweren rustte. En dat terwijl de industrieel, laten we hem Freek noemen, net zelf een plannetje had, met zijn eigen schip. Freek wilde ermee naar Zuid-Afrika, met een stel vrienden erbij, maar het ontbrak hem aan een capabele kapitein.
Zou John dat willen doen? Welja, waarom niet? De kassa lonkte weer. Je kon het belletje ervan al bijna horen. Alleen nog even doen. Maar dat viel tegen.
De eerste akte voltrok zich in Bretagne. Daar had het schip in een haven aangemeerd, waarna ‘de heren’ waren gaan stappen. In de tussentijd, echter, deed zich iets voor dat in de waterwereld bekend staat als ‘verval’. Een fenomeen dat zeker ook in Bretagne verbluffend hard kan gaan. Vooral opvallend als je na de inname van een alcoholische versnapering of twee weer aan boord van je schip wil stappen…
De gevolgen vielen mee. De scheepseigenaar, die wellicht voorop ging, brak alleen een been, dat was alles. Maar wel onhandig. Wat kon hij aan boord nog doen dat nut had? De wacht houden, dat was het enige. En waar komt het daarbij op aan? Op opletten.
Maar wat deed Freek? Hij viel in slaap. En waar? In de zo beruchte Golf van Biskaje.
Of hij gewekt werd door gekraak vermeldt de historie niet, wel dat zijn schip verging. Op de rotsen bij Coruña.
Nu wil een mens nooit vergaan, nergens, maar de rotsen bij Coruña staan torenhoog op de lijst ‘Ongeschikte Plekken’.
Het stormde, het was donker, en iedereen raakte te water. John, met zijn reuzenkracht, nam Freek in zijn armen. Die waren, zoals gezegd, als scheepstrossen. Dat kwam goed uit, maar de rotsen bij Coruña staan uiterst laag op de lijst ‘Riante Trappen’.
Zo redde hij wel Freek, maar niet zijn ribben. En nog zo wat. Vandaar dat Spaanse ziekenhuis.
Maar waarom belde hij dan met Stief? Om Stief te vragen of die hem nog wat geld zou willen sturen. Als echte zeeman had John zijn complete Flamingo-gage cash op zak gehad, maar al die flappen waren door de zee verzwolgen.
En Freek dan? Die was toch minstens zo rijk als Stief? Zeker, maar Freek wilde hem niet betalen, omdat ze het afgesproken doel niet hadden bereikt…
*
Slot
Anno 2026,
We zijn weer in het nu.
Bij toeval sta ik in de Amsterdamse Kalverstraat en vergaap me aan het hier winkelende publiek. Ook hij zou zijn ogen uit kijken, Jodocus Hondius. Hij had hier zijn bedrijf, vlakbij de Dam, aan de oostzijde van de straat. Zijn panden van toen zijn nu alleen nog geschiedenis.
Jodocus dreef er zijn uitgeverij annex kaartenwinkel ‘In den Wackeren Hondt‘. Oorspronkelijk heette Hondius Hond(t) en was afkomstig uit het Vlaamse plaatsje Wakken.
Kaarten, ik kan er nooit genoeg van krijgen. Al weet ik niet of ze in Holland wel zo blij waren met de ‘geo-visie’ van die wakkere hond.
Veel kaarten van nu zijn minder romantisch. Maar wel tover je ze tevoorschijn in recordtijd.
Wel beter zo, die verdeftigde naam ‘Hondius’. Anders hadden ze dat virusschip wellicht nooit naar hem genoemd. Eén ding is zeker: ook dat verhaal ging viraal, de wereld over.
TERZIJDE
– Was dit ‘m?
Het enige spoor dat ik nog vond van deze(?) schipbreuk op het internet:
“El (…), un velero de recreo de bandera holandesa, naufragó frente a la costa gallega en el año 1974″.
– Jodocus Hondius
Varianten: Judocus/Jesse/Josse/Joost den Hondt/de Hondt/De Hondt/d’Hondt
Vestigde zich in 1593 te Amsterdam.
‘Vervaardigd onder toezicht van de wakkere hond‘.
Bron: Historiek
– Vasco da Gama
Vasco, op zijn beurt, vertrok bij zijn eerste grote reis met twee zogeheten ‘kraken’. Anno 1497. Van de 170 opvarenden overleefde een zestigtal.
Geheel in de stijl van die tijd deed Vasco vaak niet aan beleefde terughoudendheid.
Zo citeert historicus Daniel J. Boorstin een kroniekschrijver aan boord bij Vasco’s tweede reis:
“Wij enterden een schip uit Mekka met aan boord 380 mannen, vrouwen en kinderen en namen hun meer dan 12.000 dukaten en goederen ter waarde van ten minste nog eens 10.000 dukaten af. En met buskruit staken we het schip met alle mensen aan boord in brand, op de eerste dag van oktober”.
Geplaagd door virussen werden Vasco en zijn bemanning niet, voor zover ik weet, wel door scheurbuik.
*
Aantal woorden door mijn eigen ‘madeleine’: nog geen 2400.