Categorie: Blogpost

Al maken we vorderingen, tegen de tand des tijds valt weinig te doen. Ook niet tegen hoe die knaagt aan de taal. Dat geknabbel gaat doorgaans op twee manieren: vanzelf, door ‘de mensen’ en gekunsteld, door commissies. Al laten die […]

Was Donald J. Trump al eens in Volendam? Geen idee, maar wel weet ik dat hij daar iets had kunnen leren. Althans, als leren iets is dat hij kan. Of anders, kwam Volendam al eens bij hem? Waar je ook […]

Je hebt ‘vroege vogels’. Van die mensen die monter op hun sandalen door de wereld stappen, bij het krieken van de dag. Daar hoor ik niet bij. Opstaan voordat er een acht in de klok zit vind ik iets treurigs […]

Bijna deins ik terug. Ik geloof mijn ogen niet. We staan op het punt in te stappen voor onze vlucht naar Milaan. Het toestel is er een van ITA, Italia Trasporto Aereo. Opgeverfd in een fraaie, om niet te zeggen […]

Bij mijn vorige blogpost lukte het. Aantal woorden: 0. Pfff, zoiets valt niet mee, vooral niet als je met een pen in de hand geboren bent. En toch is het in zo’n geval beter je in te houden en het […]

De telefoon gaat bij ‘Stief’, de eigenaar van de Flamingo. Het is John. En waar is-ie? In Noord-Spanje, in een ziekenhuis. Is het hem dan niet gelukt om de Flamingo naar ons kikkerland te brengen? Dat wel, maar… * Nadat […]

De Flamingo lag afgemeerd in een mini-haventje. Op een bijzondere plek. Bijna in de schaduw van de beroemde hangbrug over de Taag en op een steenworp afstand van de Torre de Belém. Alsof het symbolisch was voor onze opdracht: van […]

Het was een ‘madeleine’. Met een kleine m. Geen vrouwelijk schoon, maar iets dat je kan eten. Een mini-cakeje. Een banketschuitje, van een centimeter of acht. Het was een opvallend klein dingetje voor iets met zulke grote gevolgen. Althans, in […]

Purmerend. Ben ik daar ooit geweest? Ja, één keer, lang geleden. Maar alleen scherend langs een buitenwijk, bij een schaatstocht door het Waterland. Voet aan wal heb ik er nooit gezet. Of laat mijn geheugen mij in de steek? Hoe […]