– Moet ik eigenlijk nog wel iets toevoegen aan de tsunami van dingen die al zijn gezegd en geschreven over de eclips, die van laatst? Want die dingen heb je in kosmische zin om de haverklap, alleen niet zichtbaar op dezelfde plek. In 2027 is er alweer een, maar dan diep onderin Italië, onder meer.
– In elk geval was het ‘The FOMO event of the year‘. Niemand wilde het missen. Zelf had ik pas door dat het weer zover was toen De Grote Brilletjesjacht op stoom kwam, maar anderen hadden al jaren geleden accommodatie gehuurd op plekken waar de eclips nog totaler zou zijn dan bij ons. Daaronder plekken heel ver weg, daar waar de eclips 100% bereikte, net als de bewolking. ‘Dichterbij’, in Spanje, lukte het zonfoetsiekijken wel.
Zelf keken we 100% oogschadevrij naar de tv en wel die onvolprezen variant, van België. Daar hadden ze zelfs een speciale journaaluitzending ingelast om dit ‘unieke’ moment te verslaan.
– Een Vlaamse wordt op straat staande gehouden. Zonder brilletje. Maar kijken gaat ze toch, zegt ze, want ze ‘wil het gewoon zien’. En hoe dan? Ze doet het voor en houdt een hand boven haar ogen.
– In de studio was een terzakekundige hoogleraar ’toegekomen’, zoals de Belgen zeggen, om ons uit te leggen hoe het precies zat. Een pronte dame, gewapend met een appel, een pruim en een druif. Zodra de druif tussen de pruim en de appel terechtkwam hadden we een eclips. Voilà. Simpel.
– Vervolgens werd er alsmaar heen en weer geschakeld tussen bebrilde eclipselingen in Antwerpen, aan het Belgische strand en in het Spaanse eclipswalhalla, waar men toeleefde naar een stellair orgasme met als hoogtepunt totale duisternis overdag. Heel even.
‘Hoe is het nu?’, vroeg Brussel.
‘Er is een hapje uit de zon’.
‘En nu?’
‘Iets meer’.
Cynici zouden zeggen dat we dagelijks een reisvrije totale eclips beleven wanneer we de oogleden sluiten en dat we vroeger zoiets hadden als wolken die schuiven voor de zon, maar de ondervraagden vonden het allemaal ‘fantastisch’. Meerdere van hen voelden zich bij het aanschouwen van het hemelfenomeen ‘heel klein’. Iets dat ik ook al heb onderaan de Westertoren.
– Verwarring bij de tv-kijkers, zo laten ze weten. In het scherm is namelijk een eclips-closeup te zien. Daarop groeit het hapje van links naar rechts, terwijl de mensen door hun brilletjes de maan juist zien happen van rechts naar links. Maar rechts/links/boven/onder, ook in de kosmos is alles relatief.
– En waar concentreer je je op? Mijn medekijkster ziet geen krimpend wit, maar juist groeiend zwart.
– Mensen zijn knap, een aantal van ons dan toch, zó knap dat het onlangs zelfs lukte een mensgemaakt product op de maan te pletter te laten slaan. Per ongeluk, dat wel. Met de groeten van het bedrijf SpaceX. Toch kon die klap de maan niet verhinderen om op tijd te verschijnen op de eclipsafspraak.
– Is het echt waar, dat er een Amerikaans plan heeft bestaan voor een nucleaire ontploffing op de maan? Alleen om door de bijkomende flits de aardlingen te doordringen van hun macht?
Ja, het is waar.
– Misschien nog het indrukwekkendste is niet de eclips zelf, maar dat zoveel mensen die anders in hun bubbel door het leven gaan, met oortjes, koptelefoons en wat al niet nu verenigd lijken, willen zijn, door het letterlijk buitenaardse. Iets dat vroeger nog op het ondermaanse teweeg kon worden gebracht door zoiets als de Elfstedentocht.
– Die ‘eenheid’ verbreken door toe te geven dat de eclips zelf eigenlijk tegenvalt doet hooguit een enkeling. Schoorvoetend.
– Zelf liep ik tijdens de eclips van 1999 buiten in Italië. Indrukwekkend was dat wel degelijk, door het vreemde licht, de temperatuursduik en vooral doordat het wel leek alsof de dierengeluidenvolumeknop in één keer op nul ging.
– Voorafgaand aan de eclips van nu vroeg iemand bij CNN aan een professor (in Hawaïhemd) of het klopte dat ook de dieren reageren op een eclips.
De professor: ‘De diersoort die op een eclips het sterkst reageert is… de mens’.
Q.e.d.
TERZIJDE
– Project A119
Codenaam van bovenbedoelde Amerikaanse ‘maanshow’, Anno 1958.
– Eclipseren
(Te) moeilijk woord voor verdonkeren, verdwijnen.
– To eclipse
In het Engels ook: iets of iemand minder belangrijk laten lijken, overschaduwen.
– Après-éclipse
De glaasjes van de brilletjes zijn vrijwel niet te recyclen.
Wat te doen? Bewaren maar, voor de volgende keer en/of generatie.