Megascolia maculata flavifrons

paradijs-2

Megascolia maculata flavifrons – Idem

Het is niet meer dan terecht. Als je ‘mega’ bent, verdien je ook een mega-naam.
Ik vond ‘m in het zwembad van de buren, maar zwemmen kon-ie niet. Zo’n zwembad is net een nat insectenalbum. Inclusief de vraag: kunnen die beestjes daar nu ook van opknappen, fris gedesinfecteerd, of is elke chloorduik ze teveel?
Hoe dan ook, al zei ‘Mega’ niks, toch vroeg hij duidelijk om een helpende hand. Maar al te letterlijk wilde ik die niet geven. Daarvoor zag-ie er te alarmerend uit. Nadat ik het ding op de kant had gezet, vroeg ik ‘m op mijn beurt even te blijven zitten. Voor de foto. En verdomd, hij deed het. Hoe vaak ben ik niet teruggekeerd op de vindplaats van een beest dat in de tussentijd gevlogen bleek.
Maar Mega was er nog. Niet uit beleefdheid, nam ik aan, maar omdat-ie nog te nat was voor liftoff. Een spektakelinsect. Pikzwart met knalgele vlekken. Lengte: een centimeter of vijf.
Even later reisde hij gepixeld door de cyberspace, op weg naar een Duitse biologe.
Het antwoord kwam per kerende mail. Zo moeilijk was mijn vraag dus niet. Jammer. In gedachten had ik haar al moeizaam zien peinzen, maar ze had deze vliesvleugelige even direct als twijfelloos paraat: Megascolia maculata flavifrons.

Mega.XL

Mega-detail