‘Een beeld zegt meer dan duizend woorden‘.
Het is een bekende spreuk. En waar. Toch schrijven woordenmensen, zoals ik, vlijtig door:
‘Ik zit hier, ik kan niet anders’.
Zo kan de variant luiden van een andere bekende spreuk.
*
‘Hij herhaalt zich!’, denkt de trouwe volger van deze site. Inderdaad, zo begon ook de vorige post. Maar nu met een ander vervolg.
Toen ik ooit begon met schrijven voor de krant illustreerde het beeld de tekst. Inmiddels is het vaak eerder andersom. Vanwege toenemend tijdgebrek, of ongeduld, bij de lezers. Maar geregeld net zo goed vanwege het feit dat een treffend beeld heel wat woorden overbodig maakt.
Gaandeweg begon ik lezers ook mijn eigen beeld te bieden. Hoeveel tekst moet daar dan nog bij?
Schrijvers pur sang wordt de oud-Hollandse kwelgeest voorgehouden: ‘Show, don’t tell‘. Laat voldoende ruimte over in ’s lezers eigen hersenpan.
*
Volgend: zomaar wat recent beeld. Heel wat spreekt voor zich, maar toch valt het niet mee je keyboard alsmaar onberoerd te laten.
Vaak genoeg is er geen twijfel, maar zelfs dan moet je je inhouden om niet aan ‘voordenken’ (en schrijven) te doen:
*
Soms volstaat alleen een titel, voor extra context.
*
Bij deze kan ik het niet laten:
De kijker kan erbij denken: ‘Zo ontwikkeld is die commentator ook zelf niet’.
Maar probeer het eens: het natekenen van een hakenkruis, uit je hoofd. ‘Geen punt’, weet je zeker, ‘dat akelige ding heb ik zó vaak gezien’. Maar dan… Het logo van NS, idem dito.
Voor ik het weet dreig ik nog verder uit te weiden bij zo’n beeld, over de zoveel mooiere oorsprong van de swastika en wat al niet. Maar ik hou me in.
(Vergelijk intussen het nu net door jezelf gekrabbelde kruis met de ‘juiste’ versie van Adolf, helemaal onderaan).
*
Hij krabbelt niet, Ruud. Hij tekent. Met houtskool, een heel toepasselijk materiaal.
Ruud Spil volgt het herstel van de Amsterdamse lichterlaaie-Vondelkerk, onderwerp van een eerdere blogpost op deze site.
Ook zoals eerder, zoals bijna altijd, gaan ze het beschadigde origineel terugbrengen ‘in de oorspronkelijke staat’. Jammer. Een gemiste kans op iets… originelers.
*
Nóg een kunstenaar.
Rijksmuseum, Amsterdam.
*
Ook in het Rijks.
TERZIJDE
– De eigenlijke specialiteit van Ruud Spil: koeien.
– Eerder op de site over de verwonde Vondelkerk.
– Eerder over Het Nieuwe Rijks.
– Die van Adolf:
