80. Giro d’Italia

Een goede gelegenheid om een principe even opzij te zetten. Normaal gesproken verschijnen op deze site geen stukken die in één van mijn boeken staan, maar ter ere van de Giro is de verleiding te groot. Bij dezen dus: De Eed.

Rosa.1

Een sport apart is het vergelijken van de Giro en de Tour de France. Niet dat dat veel zin heeft, want het prestige van de Tour is nu eenmaal groter. Niets aan te doen. Je kan duizend keer beweren dat de Giro zwaarder is, maar dat helpt niet. Komt dat omdat meer mensen Frankrijk kennen van vakantie? Of omdat de Tour ouder is? Veel scheelt dat trouwens niet. De Tour is van 1903, de Giro van 1909. Sindsdien denderen ze maar door. Alleen oorlog kan ze stoppen.
Ondertussen verheffen sommige mensen het vergelijken van de twee rondes zelfs tot een soort wetenschap. Zie bijvoorbeeld de website van Marco Cerisola en Daniela Zappa. Zij komen tot de conclusie dat de Giro altijd zwaarder is geweest dan de Tour, behalve in 2014. Althans, wat het klimwerk betreft. De zwaarte van een ronde hangt uiteraard ook af van hoe er wordt gekoerst. Of de etappes nu vlak zijn, of niet.
Voor de klimmers torent de Giro in 2015 weer uit boven de Tour als vanouds. Om dat te bewijzen heeft het Italiaanse duo formules ontwikkeld om de zwaarte van een klim te kunnen bepalen. Daarmee komen ze ook tot het indelen van de diverse bestijgingen in categorieën. Het voert te ver om hier alle gebruikte criteria te vermelden, maar de conclusies voor dit jaar zijn als volgt:

tabel

Om ‘beslissend’ te zijn moet een klim zowel een bepaalde zwaarte hebben als gelegen zijn binnen een bepaalde afstand tot de finish. Voor een ‘super-etappe’ speelt o.m. ook de totale lengte een rol.

Zeker is één ding: de Giro is niet voor mietjes. Maar als om aan te geven dat geaardheid geen rol speelt wordt de Ronde van Italië ook wel de ‘corsa rosa‘ genoemd, de ‘roze ronde’. De leider van het klassement rijdt zelfs rond in een roze trui. En dat in een land waar ‘roze’ synoniem is met ‘meisjes’. (Jongens zijn ‘blauw’).

Rosa.2

Toegegeven, met geslachtelijkheid heeft die kleur in dit geval niets te maken. Roze is de kleur van het papier waarop de Gazzetta dello Sport wordt gedrukt, de krant die de Giro organiseert. Maar om nota bene als beste renner van het stel te moeten rondfietsen als een zuurstok in korte broek, gek blijft het wel…

krabbel